ซูอา
ดงกู
เธอมานั่งทำอะไรที่นี่
มีเรื่องอะไรเหรอ
ดงกู ฉันควรทำยังไงดี
ทีนี้จะเอายังไงดีล่ะ
ถ้าเราหาเงินมาคืนไม่ได้ เราก็โดนไล่ที่
แล้วเราก็ไม่มีที่ไปด้วย ถ้าโดนไล่ที่
มันเป็นเพราะพี่นั่นแหละ
คราวนี้พี่จะทำยังไง
ก็ฉันไม่รู้นี่ ว่าเรื่องมันจะเป็นแบบนี้
แล้วเงินเยอะขนาดนั้น ใครจะไปหาได้ภายในเดือนเดียว
อยากจะบ้าตายจริงๆ
พี่ไม่ควรมาห่วงเรื่องเงินตอนนี้นะ
- หมายความว่ายังไง - เดี๋ยวดงกูก็ใกล้จะมาถึงแล้ว
พี่บังคับให้เขาแต่งงานปลอมๆ แล้วยังสร้างหนี้ก้อนใหญ่ไว้อีก
พี่คงไม่คิดว่าเขาจะปล่อยพี่ไปหรอกใช่มั้ย
ขอให้พี่ไปสู่สุขตินะคะ
ไปดีนะ พี่
- ดูชิก ส่งซอลมาให้ฉัน - ทำไม
ถ้าฉันอุ้มซอลอยู่ เขาจะได้ตีฉันไม่ได้
- รีบส่งมาให้ฉันเร็วเข้า - พูดบ้าอะไรของพี่
กลับมาแล้ว
ดงกู...
ใจเย็นๆ ก่อนนะ
ฟังฉันอธิบายก่อน
เงียบไปเลย
ห้ามพูดออกมาแม้แต่คำเดียว
มัวทำอะไรอยู่ รีบเข้ามาสิ
มีคนอื่นมาด้วยเหรอ
ซูอา
วันนี้อย่าเพิ่งไปคิดอะไร แล้วก็พักผ่อนให้เต็มที่ล่ะ
ดงกู ฉันคิดว่าฉันไม่สมควรอยู่ที่นี่
ฉันรู้สึกละอายใจ
ฉันจะมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
- ฉันว่าฉันไปดีกว่า - มินซูอา
เธอไม่มีที่ไป แล้วดึกป่านนี้จะไปที่ไหนได้
พรุ่งนี้เช้าค่อยไปเถอะ
ไม่ต้องห่วงเรื่องฉัน
พักไปนะ
อะไรนะ
ผู้ชายที่ซูอาเคยคบเป็นพวกต้มตุ๋นเหรอ
แถมยังเอาเงินประกันบ้าน แล้วก็ค่าเทอมที่พ่อแม่ซูอาให้ไปด้วยเหรอ
ใช่
ดูเหมือนว่านอกจากซูอา ยังมีผู้หญิงที่โดนหลอกอีก
เอาไปแบบไม่ให้เหลือไว้เลยจริงๆ
น่าสงสารซูอาจัง
น่าสงสารตรงไหน
เธอทิ้งพี่ดงกูไปแบบนั้นก็สมควรแล้ว
แกนี่มันใจร้ายจริงๆ
ที่เธอโดนหลอกก็เพราะ ทิ้งพี่ไปหาผู้ชายรวยๆ เองนี่
แล้วยังมีหน้าตามมาอยู่ที่นี่อีก
ไร้ยางอายจริงๆ
- ก็เธอไม่มีที่ไปนี่นา - บ้านพ่อแม่เธอก็มี
พ่อซูอาเขาไม่สบาย
ที่เธอร้องไห้ก็เพราะกลัวว่า พ่อจะอาการทรุดถ้ารู้ว่าเธอโดนหลอกมา
เธอก็อย่าไปอะไรมาก โอเคมั้ย
พี่คงรู้สึกสงสารเธอมากเลยสินะ
ทำไม พอเห็นเธอเป็นแบบนี้แล้ว พี่อยากจะกลับไปคบเธออีกหรือไง
พูดบ้าอะไรของเธอ
ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย
ถ้าไม่ใช่แล้วจะตะโกนทำไมเล่า
ขอโทษที่ขัดนะแต่ว่า...
แต่ส้มเดโกปองมันจ้องฉันตลอดเลย ขอชิมสักลูกได้มั้ย
พี่ไม่มีสิทธิกินของพวกนี้
พี่จะทำยังไงกับเงินของป้าเจ้าของบ้าน
พี่วางแผนจะทำยังไง
ไม่ว่ายังไงพี่ก็ต้องเป็นคนรับผิดชอบ
ไม่งั้นผมไล่พี่ออกจากบ้านแน่ เข้าใจมั้ย
ฉันจะพยายาม
ทำไมต้องดัดเสียงด้วย
พี่รู้มั้ยว่ากว่าจะได้มันมาเราต้องเจออะไรบ้าง
ไม่เป็นไรน่า ขอฉันกินลูกนึงสิ
คุณดงกู นอนหลับสบายดีมั้ยคะ
ไม่เลยครับ
เพราะไอ้โน้ตแดงพวกนี้ ทำเอาผมฝันร้ายทั้งคืนเลย
อย่างนี้นี่เอง
รอแป๊บนึงนะคะ เดี๋ยวฉันทำมื้อเช้าให้
ไม่เป็นไรครับ ขอดื่มนมแก้วเดียวก็พอ
- นี่ค่ะ - ขอบคุณครับ
อุ๊ย
ปากฉันแตกเพราะลมเย็นแน่ๆ เลย
นั่นแกทำอะไรของนาย
- นมล้นหมดแล้ว - ฮะ เฮ้ย
พี่มัวแต่เหม่ออะไรเนี่ย
ไม่มีอะไร ไม่ได้เหม่อสักหน่อย
ให้ตายสิ
ทำไมฉันต้องเอาแต่คิดเรื่องนั้นด้วยนะ
ฉันลองอบพายดู พวกคุณอยากลองชิมมั้ยคะ
อ๋อ กลิ่นหอมๆ ก็คือกลิ่นพายนี่เอง
โอ้โห น่ากินจังเลย
- ดูน่ากินมากเลย - น่ากินจัง
ว่าแต่พี่คิดวิธีที่จะหาเงินออกหรือยัง
โอ้โห พายพวกนี้ดูดีมากเลยนะเนี่ย
หน้าตาสวยเหมือนคุณเลย
อย่าโยนอาหารทิ้งๆ ขว้างๆ สิ
คุณยุนอา คุณใส่วอลนัตในนี้ด้วยเหรอ
- ใช่ค่ะ ทำไมเหรอคะ - ให้ตายสิ
สบู่ๆๆ
ไม่สิ ขอน้ำยาฆ่าเชื้อหน่อย
อย่าทิ้งอาหารแบบนี้สิ
เขาเป็นอะไรไปเหรอคะ
พี่เขาแพ้วอลนัตน่ะค่ะ
ถ้าเขากินวอลนัตเข้าไป ก็จะเกิดลมพิษขึ้นทั้งตัว
เป็นไข้จับสั่นแล้วก็ท้องเสียด้วย
ต้องใช้อาทิตย์นึงถึงจะอาการดีขึ้น
อย่างนี้นี่เอง
ไร้สาระ
เขาก็แค่อ้างเพื่อจะเลี่ยงพูดเรื่องหนี้นั่นแหละ
ซูอา นอนหลับสบายมั้ย
ทำไมถึงเอากระเป๋ามาด้วยล่ะ
ฉันจะกลับแล้วน่ะ
แล้วเธอมีที่ไปแล้วเหรอ
ไม่ต้องห่วงฉันหรอก
ถ้าขายของพวกนี้ก็น่าจะพอจ่ายค่าเช่าได้
ฉันลองโพสต์ขายในเว็บขายของมือสองดู ก็มีคนสนใจจะซื้ออยู่นะ
งั้นเหรอ
- งั้นมากินข้าวเช้าก่อนแล้วค่อยไปสิ - ไม่ดีกว่า
ฉันก็ละอายใจเป็นนะ
ฉันจะกล้าอยู่ที่นี่ต่อได้ยังไง
ฉันไปก่อนนะ โชคดี ดงกู
ดูแลตัวเองด้วยนะ ทุกคน
โอเค
ของพวกนั้นเป็นของแบรนด์เนมทั้งนั้นเลยนะ
โชคดีจริงๆ ที่เธอเลิกกับพี่
ถ้าพี่แต่งงานกับเธอ มีหวังได้ผลาญเงินที่บ้านจนหมด
พอได้แล้ว
เหมือนจะมีใบนึงที่ฉันเป็นคนซื้อให้ด้วย
พี่นี่มันอ่อนจริงๆ
ใกล้จะถึงเวลานัดแล้วนี่ ทำไมถึงยังไม่มาอีกนะ
ขอโทษนะคะ คุณคือ "คนส่งกระเป๋า" ใช่มั้ยคะ
ส่วนคุณคือ "ยูเซน โบลต์" ที่นัดรับกระเป๋าใช่มั้ยคะ
- ค่ะ สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
- ขอฉันดูกระเป๋าหน่อยได้มั้ยคะ - ได้เลยค่ะ
ฉันใช้ของพวกนี้อย่างดีเลยนะคะ
ดูเหมือนใหม่จริงด้วย
- ขอฉันลองสะพายหน่อยได้มั้ยคะ - ได้เลยค่ะ
- อยากดูใบนี้ด้วยมั้ยคะ - ดูหรูมากเลย
ดูสีของใบนี้สิคะ
ทำไงดีล่ะ ฉันชอบหมดเลย
งั้นฉันขอซื้อหมดนี่เลยค่ะ
- ทั้งหมดเท่าไหร่คะ - จริงเหรอคะ
สักครู่นะคะ
เชือกรองเท้าฉันหลุด
- ขอโทษนะคะ ว่าแต่คุณวิ่งเร็วมั้ยคะ - อะไรนะคะ
ฉันวิ่งไม่เร็วหรอกค่ะ ทำไมเหรอคะ
จริงๆ แล้วฉันเคยเป็นนักกีฬาวิ่ง ระยะสั้นของทีมโซลมาก่อน
จริงเหรอคะ
การออกตัวเร็วคือสิ่งที่สำคัญที่สุด
ดูนะคะ
อันดับแรก คุณต้องตั้งท่าที่พร้อมจะออกวิ่งได้ทุกเมื่อ
คราวนี้ช่วยพูดว่า "ปัง" ให้หน่อยค่ะ
ทำมือให้เป็นรูปปืนแบบนี้แล้วก็พูดว่า "ปัง"
- ชี้ขึ้นไปบนฟ้าเหรอคะ - ชี้ขึ้นไป
- ยกขึ้นไปแล้วก็ ปัง! - ปัง!
วิ่งเร็วมากเลย
เคยเป็นนักวิ่งจริงๆ ด้วย
คุณยูเซน โบลต์คะ นั่นคุณจะไปไหนน่ะ
ยัยบ้านี่!
หยุดเดี๋ยวนี้นะ!
ไอ้หัวขโมย
ไอ้ยูเซน โบลต์ นังสารเลว
หนาวจังเลย
หนาวขนาดนี้จะนัดมาแต่เช้าทำไมนะ
ผู้กำกับมาถึงหรือยังนะ
ขอโทษครับ เป็นไรมั้ยครับ
ไม่เป็นไรค่ะ
ขอโทษนะคะ
- คุณคือบงดูชิกใช่มั้ยคะ - อะไรนะครับ
ครับ ผมเอง ว่าแต่คุณคือ...
ฉันเอง มัลกึมไง จำฉันไม่ได้เหรอ
มัลกึมเหรอ
ยุนมัลกึมจากโรงเรียนประถมยูจินน่ะเหรอ
ไม่เจอกันนานเลยนะ
นั่นสินะ
แต่เธอยังเหมือนเดิมเลยนะ ยังสวยเหมือนเดิม
จริงเหรอ นายก็ยังหล่อเหมือนเดิมเหมือนกัน
ไม่หรอก หล่อเหล่ออะไรกัน
ไปดื่มกาแฟกันมั้ย ฉันเลี้ยงเอง
- ไปนั่งก่อนสิ - ก็ได้
นักเขียนบง
- คุณมาเร็วจัง - สวัสดีครับ
- คุณนัดผมมาทำไมเหรอครับ - อ๋อ
ฉันได้นางเอกหนังของเราแล้ว
- ก็เลยว่าจะแนะนำให้รู้จักน่ะ - จริงเหรอครับ
- คุณได้นางเอกแล้วเหรอครับ - ใช่
เธอชื่อว่าเชอร์รี
เธอกำลังเป็นนักแสดงดาวรุ่ง คุณต้องชอบเธอแน่นอน
เชอร์รีเหรอ
อ้าว มาถึงแล้วนี่
คุณเชอร์รี
- สวัสดีค่ะ ผู้กำกับ - สวัสดีจ้ะ
นักเขียนบง ทักทายหน่อยสิ
นี่คือคุณเชอร์รีที่ผมพูดถึง
ถ้างั้นผมขอตัวไปก่อนนะ
ไว้เจอกันใหม่
- กลับดีๆ นะครับ - โอเค
ฉันชอบบทของนายมากเลยนะ
ฉันจำได้ว่านายชอบเขียนตั้งแต่เด็กๆ
- ในที่สุดก็ได้เป็นนักเขียนจริงๆ - อืม
เธอก็โตเกินวัยมาตั้งแต่เด็ก ในที่สุดก็ได้เป็นดาราหนังโป๊...
ช่างมันเถอะ
งั้นฉันกลับก่อนนะ
นายจะไปทางไหนเหรอ
- ฉันจะไปทางนี้ - ของฉันทางนี้
งั้นไว้เจอกันใหม่นะ เชอร์รี
ไม่สิ มัลกึม
โอเค กลับดีๆ นะ
บาย
ไม่ได้คุยกันตั้งนาน
ฉันแค่อยากรู้ว่านายเป็นยังไงบ้าง
นายจำตอนที่ฉันช่วยนาย ตอนนายตกน้ำได้ใช่มั้ย
ใช่แล้ว อีจุนกีคนนี้ไงที่ช่วยชีวิตนาย
เข้าเรื่องเลยนะ นายพอมีเงินให้ฉันยืมมั้ย
ความจริงแล้ว...
ฮัลโหล
แกนี่มันเพื่อนเลวจริงๆ
ไร้ประโยชน์จริงๆ ไอ้พวกนี้
มาแล้วเหรอ
หนังสือรุ่นของแกเหรอ
ยุนมัลกึม
ทำไมแกต้องวาดหัวใจตรงชื่อเธอด้วยล่ะ
- เธอเป็นรักแรกของผม - รักแรกเหรอ
สวยดีนี่
แล้วอยู่ดีๆ เอามาดูทำไม
วันนี้ผมบังเอิญไปเจอเธอมา
บังเอิญเจอเหรอ
ที่ไหน
ในฐานะนักเขียนและนักแสดงหนังโป๊
เธอยังสวยเหมือนเดิมมั้ย
เป็นไง ตอนนี้เธอหน้าตาเป็นไง
เธอเป็นนางเอกหนังโป๊ที่ผมเป็นคนเขียน
นี่แกร้องไห้เหรอ
ได้เจอรักแรกแบบนี้ คงดีใจมากเลยสินะ
แกชอบเธอมากเลยใช่มั้ย
แกนี่มันใสซื่อจริงๆ
เหมือนผ้าขาวเลย
หนาวจะตายอยู่แล้ว
เงินก็ไม่มี ที่จะไปก็ไม่มี
จะกลับไปหาดงกูก็รู้สึกละอายใจ
จะทำยังไงดี
ไอ้ยูเซน โบลต์...
ซูอา
- เธอมาทำอะไรที่นี่เหรอ - ฮะ
ฉันแค่ผ่านมาแถวนี้น่ะ
อ๋อ ที่นี่คือเกสต์เฮ้าส์ของนายนี่เอง
ไม่รู้เลยนะเนี่ย
เธอจะไม่รู้ได้ยังไง ก่อนหน้านี้เธอยังเคยมาทุกวันอยู่เลย
คือว่า...
ฉันเป็นโรคตาบอดกลางคืนน่ะ ก็เลยมองไม่ค่อยเห็น
ตาบอดกลางคืนเหรอ
- ไม่เห็นเคยรู้เลยว่าเธอเป็นโรคนี้ - ฮะ
คือว่า...
ฉันเป็นหลังจากเลิกกับนายน่ะ สงสัยจะติดมาจากคนอื่น
โธ่ มินซูอา
ที่เธอมาที่นี่เพราะไม่มีที่ไปแล้วใช่มั้ยล่ะ
เปล่าสักหน่อย ฉันกำลังหาห้องที่ฉันถูกใจอยู่ต่างหาก
โอเคๆ งั้นคืนนี้ก็นอนที่นี่ แล้วพรุ่งนี้ค่อยหาต่อแล้วกัน
ไม่ได้หรอก ฉันก็ละอายใจเป็นนะ
ฉันจะสร้างปัญหาให้นายอีกได้ยังไง
เธอเป็นโรคตาบอดกลางคืนไม่ใช่เหรอ
เธอบอกว่าเวลากลางคืน เธอมองไม่เห็นอะไรเลยนี่
ถ้างั้นฉันจะนอนที่นี่คืนนึงแล้วกัน เพราะฉันไม่อยากให้นายเป็นห่วงฉัน
ซูอา ขึ้นไปพักเถอะ
เบื่อโรคตาบอดตอนกลางคืนจริงๆ เลย
ตาบอดกลางคืนกับผีน่ะสิ
ดูเสียงใสๆ ของยัยนั่นสิ
เธอออกไปเพราะรู้สึกละอายใจ แล้วยังมีหน้ากลับมาอีกเหรอ
เธอคงยังหาห้องไม่ได้น่ะ
ฉันก็เลยพาเธอมาพักที่นี่ก่อน
แกนี่มันไม่ได้เรื่องจริงๆ
ที่แกพาเธอมาที่นี่ เพราะแกยังมีใจให้เธอใช่มั้ย
บอกแล้วไงว่าไม่ใช่!
พี่ไม่ควรมาพูดเรื่องนั้นที่นี่นะ
แล้วจะให้ฉันไปพูดที่ไหนล่ะ
ในครัว ในห้องน้ำ ในห้องนอน
- หรือที่เลนโบว์ลิงดีล่ะ - หุบปากไปเลย
แล้วพี่หาเงินมาได้แล้วเหรอ
โอ้โห หวานจังเลย
ว่าแล้ว
พี่ห้ามกินอะไรทั้งนั้น จนกว่าจะหาเงินมาได้
- คุณยุนอา ตั้งแต่พรุ่งนี้ห้ามให้เขากินข้าวเด็ดขาดนะ - อะไรนะคะ
ก็ได้!
แกมันขี้เหนียวและน่าขยะแขยง ฉันไม่กินก็ได้
ฉันจะไปหาเงิน แล้วเอามาปาใส่หน้าแกให้ได้
คอยดูให้ดีเถอะ!
น่ากลัวจังเลย พี่ต้องหาเงินได้แน่เลย
น่ากลัวจังเลย กลัวจนฉี่จะราดแล้วเนี่ย
ฮัลโหล
ปาร์ตีวันเกิดอาทิตย์นี้กี่โมงนะ
บ่ายสองเหรอ
โอเค
คือว่าผม...จะขอเบิกล่วงหน้าก่อนได้มั้ย
ถ้าพี่ให้ค่าจ้างล่วงหน้าผมสักสองปี...
ฮัลโหล
ล่วงหน้าสองปีคงเยอะไปสินะ
ตกใจหมด
แล้วทำไมป้านี่ถึงมานอนตรงนี้ล่ะ
นอนไม่ห่มผ้าห่ม เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก
เดี๋ยวนะ
แล้วทำไมฉันต้องเป็นห่วงเธอด้วยล่ะ
ทำไมฉันต้องคอยเป็นห่วงเธอด้วยนะ
ฉันแค่เห็นใจเท่านั้น
ฉันก็แค่ช่วยเหลือเพื่อนบ้านที่น่าสงสาร
ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ
โอ้โห กลิ่นนี่มัน
กินอะไรเข้าไปเนี่ย
- ดงกู - มีอะไรเหรอ
ทำไมต้องตกใจขนาดนั้นด้วย
ไม่มีอะไร
เธอจะไปแล้วเหรอ
ฉันควรไปได้แล้ว เพราะฉันยังมีความละอายใจอยู่
- เธอหาห้องได้แล้วเหรอ - อืม
ฉันโทรไปหาเพื่อน เพื่อนก็เลยบอกให้ฉันไปหาได้เลย
ดงกู ฉันจะไม่สร้างปัญหาให้นายอีกแล้วนะ
ดูแลตัวเองด้วยนะ
โอเค เดินทางดีๆ นะ
วันนี้ยัยป้านี่เป็นอะไรไปเนี่ย
หรือว่ามีรูอยู่ในท้อง
โคตรเหม็นเลย
กินอะไรเข้าไปเนี่ย
ให้ตายสิ
อืม โอเค
ขอบคุณที่แนะนำให้นะ
ฉันต้องทำถึงขั้นนี้เลยเหรอเนี่ย
อยากจะบ้าตายจริงๆ
ทำไมมัลกึมต้องมาเป็น นางเอกในหนังของฉันด้วยนะ
แล้วฉันจะมองหน้าเธอได้ยังไงเนี่ย
อยากรู้จังว่าซูอาไปถึงที่นั่นอย่างปลอดภัยดีมั้ย
- น่าจะโทรมาบอกหน่อยสิ - ดงกู
แกเป็นห่วงซูอาขนาดนั้น
แต่ไม่เป็นห่วงฉันที่กำลังทุกข์ใจอยู่เลยเหรอ
อืม ไม่ห่วงเลย
แล้วพี่หาเงินได้ยังล่ะ
ฉันหาเงินมาให้แกแน่!
พี่อยากจะให้ผมเชื่องั้นเหรอ
ผมเชื่อใจหมาข้างถนนยังดีกว่าอีก
อะไรนะ หมาข้างถนนเหรอ
แกรู้มั้ยว่าฉันต้องตัดสินใจทำอะไรเพื่อหาเงินมา
อะไรล่ะ พี่ตัดสินใจทำอะไรล่ะ
ไม่ใช่เรื่องของนาย
ก็ได้
ถ้าฉันหาเงินมาได้ แล้วแกจะทำยังไง
ถ้าพี่หาเงินมาได้เมื่อไหร่ ผมจะ...
จะให้ผมเรียกพี่ว่าพ่อเลยก็ได้
แกต้องเรียกฉันว่าพ่อ และต้องคลานลอดหว่างขาฉัน
ใจเปล่า
ถ้าป๊อดจะไม่ทำก็ได้นะ
ใครว่าผมป๊อด
หาเงินมาให้ได้ก็แล้วกัน ผมจะทำตามที่พี่สั่งทุกอย่างเลย
คังดงกู แกห้ามกลับคำแล้วกัน
ฉันจะต้องหาเงินมาให้ได้
ไม่ว่าจะต้องทำยังไงก็ตาม
มัลกึม เธอก็มาออดิชันเหมือนกันเหรอ
ใช่ ผู้กำกับยืนกรานว่าจะให้ฉันมาน่ะ
เราต้องให้นางเอกเป็นคนเลือก พระเอกที่จะมาเล่นหนังด้วยกันสิ
เริ่มได้เลย
สวัสดีครับ
ผมคือ "นักล่าฟาดเรียบ"
ชื่อด็อกชอล วังด็อกชอล
หุ่นดีมากเลยนะ นักเขียนบง คุณคิดว่ายังไง
ผมว่าดูเหมาะกับคุณเชอร์รีดีนะ
อะไรนะครับ
เดี๋ยวนะ
หมายความว่ามัลกึมจะต้องเล่น ฉากบนเตียงกับคนที่ถูกคัดเลือกวันนี้นี่
กับรักแรกที่เป็นสุดดวงใจของฉัน
- ผมถามว่าคุณคิดยังไง - อะไรนะครับ
อ๋อ คือว่า...
จริงๆ ก็ดีนะครับ แต่ว่าขาดูโก่งไปหน่อย
คนขาโก่งไม่สามารถส่งข้อความ ที่ผมต้องการสื่อได้หรอกครับ
แล้วข้อความที่คุณต้องการสื่อคืออะไรเหรอ
ความภาคภูมิใจและความแน่วแน่
หนังของเรามีอะไรแบบนั้นด้วยเหรอ
จริงๆ ก็ดีนะ แต่ตาสองชั้นดูลึกไปหน่อย
คนต่อไป
อยากดื่มนมสักแก้วมั้ยครับ
จริงๆ ก็ดีนะ แต่กระดูกไหปลาร้ามันนูนเกินไป
ไม่ค่อยเหมาะกับบทเท่าไหร่
นักเขียนบง คุณนี่ละเอียดกว่าที่ผมคิดไว้อีกนะ
ไม่มีใครที่เหมาะกับบทนี้เลยนะครับ
สวัสดีครับ
ผมคือนักแสดงหน้าใหม่ในวงการหนังโป๊
ชื่อว่าอีจุนกีครับ
พี่!
ดูชิก...
ถ้างั้นบทที่แกเขียนก็คือบทหนังโป๊เหรอ
บทที่มันหื่นๆ แกก็เป็นคนเขียนเองเหรอ
ไหนแกบอกว่ามันเป็น เรื่องความรักในครอบครัวไง
- ก็ใช่ไง - ใช่บ้านแกสิ
"น้องเมียพันธุ์เล็ก"
เออ เป็นเรื่องครอบครัวจริงด้วย
- แล้วพี่มาทำอะไรที่นี่ - คือว่าฉัน...
ฉันมาหาเงินน่ะ
ก็เจ้าดงกูมันไล่บี้ฉันไม่หยุดเลย
ฉันเลยตัดสินใจยอมทำทุกอย่างเพื่อหาเงิน
จะได้เอาเงินไปปาใส่หน้ามันได้
แต่เราต้องเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับนะ
ฉันก็อยากทำแบบนั้นเหมือนกัน
เรามาฝังมันไปพร้อมกับหลุมศพของเราเถอะนะ
ทำได้ดีมากครับ
เรามาเลือกกันดีกว่า
สำหรับผม
ผมว่าอีจุนกีนี่แหละ เหมาะที่สุดแล้ว
- พวกคุณคิดว่าไง - อะไรนะ
พี่จุนกีเนี่ยนะ
ฉันก็ชอบเขาเหมือนกันค่ะ
การแสดงของเขาก็ดีด้วย
ส่วนสายตาของเขาก็ดูเศร้าและน่าค้นหามาก
เขาคือคนที่เกิดมาเพื่อเป็นดาวหนังโป๊จริงๆ
- คุณคิดว่ายังไง - อะไรนะครับ
- จริงๆ แล้ว... - ถ้าทุกคนไม่ว่าอะไร
งั้นเลือกคุณอีจุนกีเลยก็แล้วกัน
เพราะเราก็ใกล้จะถ่ายทำกันแล้วด้วย
โอเคนะ
โอเค
อะไรนะ พี่จุนกีคือพระเอกงั้นเหรอ
ถ้างั้นพี่จุนกีก็ต้องเล่นฉากบนเตียงกับมัลกึมน่ะสิ
ไม่นะ จะปล่อยให้เป็นแบบนี้ไม่ได้
ไม่ได้เด็ดขาด
พี่!
นั่นพี่กำลังทำอะไรน่ะ
ดูไม่ออกเหรอ
ฟิตหุ่นไง
ผู้กำกับบอกให้ฉันฟิตหุ่นเพิ่ม
เขาติดต่อพี่มาแล้วสินะ
- แล้วพี่จะเล่นเรื่องนี้จริงๆ เหรอ - ก็ใช่น่ะสิ
ฉันจะเล่นหนังแล้วเอาค่าตัวมา
ฉันจะต้องเห็นดงกูคลานลอดหว่างขาฉันให้ได้
แล้วถ้าพ่อแม่พี่มาเห็นหนังเรื่องนี้ล่ะ
พ่อแม่ฉันเหรอ สบายมาก
พวกท่านชอบหนังโป๊
พวกท่านใจกว้างอยู่แล้ว
แล้วถ้าว่าที่เมียในอนาคตพี่มาเห็นเข้าล่ะ
เมียฉันเหรอ จิ๊บๆ
ฉันจะคบเฉพาะคนที่ชอบหนังโป๊
แล้วถ้าลูกๆ พี่มาเห็นล่ะ
ลูกๆ ของฉันเหรอ ไม่มีปัญหา
เราจะนั่งดูด้วยกันไปเลย ยิ่งสอนเพศศึกษาตั้งแต่เนิ่นๆ ยิ่งดี
อีกอย่าง เล่นหนังโป๊ไม่ใช่เรื่องผิดอะไรสักหน่อย
มันคืองานศิลปะต่างหาก
มันก็จริงแต่ว่า...
คอยดูให้ดีนะ
ฉันจะเริ่มต้นจากหนังเรื่องนี้และจะเล่น
ฉากบนเตียงให้ต้องจารึก ในประวัติศาสตร์หนังโป๊เลยคอยดู
มันต้องไม่ใช่แบบนี้สิ...
พอแล้ว
อย่าฟิตหุ่นนะ
หยุด!
กินแต่ไข่ทุกวัน จนปากมีแต่กลิ่นไข่แล้วเนี่ย
นี่ฉันต้องอยู่ที่นี่ไปอีกนานแค่ไหนเนี่ย
[ดงกู]
คุณคะ
คุณคิดจะอยู่ที่นี่ไปจนถึงเมื่อไหร่
- คุณจ่ายค่าเข้าหรือยัง - อะไรนะคะ
ยังค่ะ
ฉันว่าจะจ่ายตอนออกไปน่ะค่ะ
คุณช่วยจ่ายตอนนี้เลยได้มั้ย
เดี๋ยวนะ นี่คุณคิดว่าฉันไม่มีปัญญาจ่ายงั้นเหรอ
ฉันจะจ่ายให้เดี๋ยวนี้แหละ
กระเป๋าตังค์ฉันล่ะ!
ฉันสาบานเลยนะคะ ว่ากระเป๋าตังค์ฉันอยู่ในนี้
ฉันเข้าใจ บางทีมันก็เป็นแบบนี้แหละ
เดี๋ยวฉันขอโทรศัพท์ก่อนนะ
ฮัลโหล
สถานีตำรวจใช่มั้ยคะ
ป้า!
นี่ก็หลายวันแล้ว ทำไมซูอาถึงไม่รับสายเลยนะ
หรือว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเธอ
เลิกสนใจเรื่องยัยนั่นได้แล้ว
พี่บอกฉันมาตามตรงนะ
ว่าพี่ยังมีใจให้เธออยู่ใช่มั้ย
พี่ยังชอบเธออยู่ใช่มั้ย
เปล่านะ มันไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย
- เธอจะมาพูดเรื่องนั้นที่นี่ทำไม - แล้วจะให้ฉันพูดที่ไหนล่ะ
ให้ไปพูดตรงระเบียงเหรอหรือว่าดาดฟ้า
พอๆ ไม่ต้องแล้ว
แต่มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิดนะ
ถึงเวลากินข้าวเย็นแล้ว
ฉันขอตัวไปเตรียมก่อนนะ
บอกแล้วไงว่าไม่ใช่!
พูดจาอะไรไร้สาระ
จะมาตวาดฉันทำไมล่ะ
มีอะไรให้ผมช่วยมั้ย
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันทำเองได้
คุณยุนอา...
คุณคงไม่ได้เข้าใจผิดใช่มั้ย
เรื่องอะไรเหรอคะ
เรื่องผมกับซูอาไง
ทีคนอื่นยังไปช่วยคนทุกข์ร้อน แถมยังเป็นใครก็ไม่รู้ที่แอฟริกาเลย
ถ้างั้นแฟนเก่าผมมีปัญหา แล้วผมช่วยเธอ ก็ไม่น่าจะเป็นไรนี่ครับ
ก็ใช่ค่ะ
ที่ผมจะพูดก็คือ...
ผมไม่ได้มีใจให้หรืออยากกลับหาซูอาอีกแล้ว
ไม่มีเรื่องพวกนั้นเลยครับ
ผมไม่อยากให้คุณเข้าใจผิดน่ะ
ทำไมฉันต้องเข้าใจผิดด้วยล่ะคะ
คุณควรดูแลเธอให้ดีๆ นะ
โอเค ก็ได้
เดี๋ยวฉันจะไปซูเปอร์ คุณอยากกินอะไรมั้ยคะ
ผมไม่อยากกินอะไรแล้ว
แล้วทำไมต้องมาหงุดหงิดใส่ฉันด้วยล่ะ
งั้นเดี๋ยวฉันมานะคะ
เธอไม่สนใจอะไรเลยเหรอเนี่ย
ฉันก็ไม่ได้เป็นห่วงอะไรเธอเหมือนกัน
แค่ไม่อยากให้มาเข้าใจผิดเฉยๆ
ฉันไม่ได้เป็นห่วงเธอสักหน่อย
ฮัลโหล
อะไรนะครับ
สถานีตำรวจเหรอครับ
ดงกู
ขอโทษนะ
พอดีคุณตำรวจบอกว่าจะโทรหาพ่อแม่ฉัน
ฉันก็เลยไม่มีทางเลือกน่ะ
ลุกขึ้นมาเถอะ
กลับกันเถอะ
ปล่อยฉันนะ ฉันบอกแล้วไงว่าจะไม่เข้าไป
แต่เธอไม่มีที่ไปนะ
ตามฉันมา
ฉันทำไม่ได้
ทำแบบนี้มันไม่ถูก
มันไม่ถูกยังไง
ฉันทำกับนายขนาดนั้น แล้วฉันจะรบกวนให้นายมาช่วยได้ยังไง
เธอจะมารบกวนฉันก็ไม่เห็นเป็นไรเลย
เธอทิ้งฉันไปทั้งที ก็ควรมีความสุขสิ ไม่ใช่อยู่ในสภาพนี้
เลิกทำให้ฉันเป็นห่วงแล้วเข้าไปเถอะ
เห็นมั้ย
มือเธอเย็นหมดแล้ว
ตามฉันมา
ทำไมฉันถึงเป็นแบบนี้ล่ะ
อีจุนกี
ที่เรื่องมันเป็นแบบนี้ก็เพราะพี่
พี่จะมาออดิชันทำไม
อย่าโทษฉันเลยนะ
นั่นแหละ
อร่อยจัง
เฮ้ย นี่มันอะไรวะเนี่ย
ทำไมหน้าฉันถึงเป็นแบบนี้
ไม่นะ
มีอะไร เกิดอะไรขึ้น
โอ๊ย ท้องฉัน
ท้องฉัน...
ดูชิก
โห ลมพิษขึ้นเต็มหน้าไปหมดเลย
- เป็นไปได้ไงเนี่ย - ฉันก็ไม่รู้
วันนี้ต้องไปซ้อมบทด้วย
อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันถ่ายแล้ว
- ฉันจะทำยังไงดี - สภาพนี้จะถ่ายหนังต่อได้ยังไง
เวลาพี่เป็นลมพิษ กว่าจะหายก็ตั้งหลายวัน
แล้วยังมาท้องร่วงหนักอีก
ผมว่าพี่ควรถอนตัวออกจากหนังนะ
ดูชิก
แกช่วยขอให้ผู้กำกับเลื่อนวันถ่ายให้ทีได้มั้ย
พี่บ้าไปแล้วเหรอ
พี่รู้มั้ยว่าอะไรคือสิ่งที่ผู้กำกับเกลียดที่สุด
มันคือการเลื่อนวันถ่ายนี่แหละ
แล้วทีนี้ฉันจะทำยังไงดี
จะทำยังไงได้ล่ะ พี่ถอนตัวไปเถอะ
เดี๋ยวผมจะไปคุยกับเขาไม่ให้เขาฟ้องพี่แล้วกัน
แบบนี้โอเคมั้ย
ก็ได้ ขอบใจมากนะ ดูชิก
ขอบคุณอะไรกัน
เห็นไดร์เป่าผมมั้ย
อ้าว หน้าพี่ไปโดนอะไรมา
พอฉันตื่นขึ้นมา ผื่นก็ขึ้นเต็มหน้าเต็มตัวไปหมดเลย
พี่ไปกินอะไรผิดสำแดงมาหรือเปล่า
หรือว่าพี่ไปกินวอลนัตมา
เปล่านะ
ฉันไม่ได้เข้าใกล้วอลนัตเลยด้วยซ้ำ
แล้วพี่เป็นแบบนี้ได้ยังไง
เดี๋ยวนะ
พี่
พี่ตั้งใจกินวอลนัตเพราะพี่หาเงินมาไม่ได้ใช่มั้ย
อะไรนะ
แกพูดแบบนั้นกับคนป่วยได้ยังไง
ก็พี่อวดนักอวดหนาว่าจะหาเงินมาให้ได้
ว่าแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
ไม่ได้เรื่องจริงๆ
ไอ้เบื๊อกนี่
ดูชิก ไม่ได้การแล้ว
- ยังไงฉันก็ต้องเล่นหนังเรื่องนี้ให้ได้ - อะไรนะ
พี่พูดบ้าอะไร
ฉันจะปล่อยให้ดงกูมาดูถูกฉันอีกไม่ได้แล้ว
คังดงกู...
ฉันจะทำลายแกให้ได้
พี่...
พี่ อย่าทำแบบนี้เลยนะ พี่ถอนตัวไปเถอะ
ไม่ได้ ยังไงฉันก็ยอมแพ้ไม่ได้
แกไม่ได้ยินที่คังดงกูพูดกับฉันเหรอ
แต่สภาพพี่แบบนี้แล้วจะถ่ายหนังได้ยังไง
ฉันทำได้!
ต่อให้ฉันต้องตายในฉาก ฉันก็จะทำ
ยังไงฉันก็ต้องทำ!
ให้ตายสิ! บอกแล้วไงว่าอย่าทำ
แล้วจะตะโกนใส่ฉันทำไม
มีเหตุผลที่ฉันไม่ควรเล่นเรื่องนี้หรือไง
เหตุผลก็คือ...
เธอคือรักแรกของผม
แกรักฉันเหรอ
ฉันเป็นรักแรกของแกเหรอ
นี่พี่กำลังพูดเรื่องบ้าอะไรอยู่
ผมหมายถึงมัลกึม เธอคือรักแรกของผม
ก็ใช่ไง
มัลกึมคือชื่อแรกเกิดของฉัน แกรู้ได้ยังไง
ผมหมายถึงเชอร์รี!
เชอร์รีคือมัลกึม เธอคือรักแรกของผม!
มัลกึม...
มัลกึมที่อยู่ในหนังสือรุ่นของนาย...
- มัลกึมคือคุณเชอร์รีเหรอ - ใช่
เพราะงั้นพี่อย่าถ่ายเลยนะ ผมขอล่ะ
อย่างนี้นี่เอง
แกก็น่าจะรีบบอกให้เร็วกว่านี้
- แต่โทษทีนะ ยังไงฉันก็จะถ่าย - ทำไมล่ะ
เพราะฉันจะต้องทำให้ดงกูมาลอดหว่างขาฉันให้ได้!
ไม่งั้นฉันต้องอัดอั้นตายแน่
พี่!
ก็ได้
พี่ขอแค่ได้แก้แค้นดงกูก็พอใช่มั้ย
ใช่
ถ้างั้นเอาแบบนี้ดีมั้ย
อะไรนะ
คุณจุนกีต้องเข้ากรมเหรอ
- อายุขนาดนี้แล้วเนี่ยนะ - ใช่ครับ
เมื่อเช้าเขาถูกทหารมาลากไปเข้ากรมครับ
ที่ผ่านมาเขาคงพยายามเลี่ยงมาโดยตลอด
จะทำยังไงดีครับ
จะทำอะไรได้ล่ะ
ถ้าพระเอกไม่มี เราก็คงต้องเลื่อนวันถ่าย
ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ
ผมโอนค่าเขียนบทให้คุณแล้วนะ
- ลองเช็กดูล่ะ - ขอบคุณครับ
ขนาดเราจูบกันต่อหน้าคนเยอะขนาดนั้น ยังไม่รู้สึกอะไรเลยงั้นเหรอ
ก็ได้ ฉันก็จะไม่สนใจเธอเหมือนกัน
คังดงกู!
อยู่ดีๆ ไปยืนเต๊ะท่าอะไรตรงนั้น
ทำอะไรของพี่เนี่ย
เอาเงินนั่นไปจ่ายให้ป้าเจ้าของบ้าน
ส่วนเงินที่เหลือก็เอาไปซื้อขนมกินซะนะ ไอ้หนู
เงินจริงๆ ด้วย
พี่ไปหาเงินพวกนี้มาได้ยังไง
แกไม่ต้องรู้หรอก
พี่เพ่ออะไรกัน
แกต้องเรียกฉันว่าพ่อสิ
พี่จะให้ผมทำจริงๆ เหรอ
แกคงไม่คิดจะกลืนน้ำลายตัวเองใช่มั้ย
แกคือคังดงกู
ป๊อดแล้วสินะ
- ก็ได้ - พ่อ
ดีมาก ลูกพ่อ
ฉันจำได้ว่าเราสัญญากันอีกเรื่องนึงนะ
พี่คงไม่คิดจะให้ผมทำจริงๆ หรอกใช่มั้ย
แกคงไม่คิดจะกลืนน้ำลายตัวเองใช่มั้ย
แกคือคังดงกู
ทำก็ได้!
ก็ได้ ทำก็ได้วะ
ดีมาก ลูกพ่อ
ฉันรอเวลานี้มานานแล้ว
มาหาพ่อมา
ขอบคุณที่หาเงินมาให้นะครับ
ไม่เป็นไร ลูกพ่อ
- ดีมาก - ขอบคุณครับ พ่อ
รู้มั้ยว่ามันลำบากแค่ไหน
กว่าจะเลี้ยงลูกชายจนโตได้
ไอ้ลูกอกตัญญู
วันนี้ถือว่าฉันเป็นพ่อของแกแล้ว
ชองกุกจังอร่อยมากเลย
- พี่ยุนอา มันอร่อยมากเลยนะ - จริงเหรอ
- ทานเยอะๆ เลยนะคะ - ครับ
ดงกู พอเราไม่มีสติกเกอร์แดงแล้ว ค่อยรู้สึกอยากอาหารหน่อยเนอะ
ใช่ๆ
พอจ่ายหนี้ป้าเจ้าของบ้านไป ก็นอนหลับสนิทเลย
ไอ้ลูกชาย
พวกแกรู้ใช่มั้ยว่าเป็นเพราะใคร
พี่เลิกพูดถึงเรื่องนี้สักทีได้มั้ย
แกเรียกฉันว่าอะไรนะ
- พ่อเลิกพูดถึงเรื่องนี้สักทีได้มั้ย - ก็ได้ๆ ลูกพ่อ
พ่อจะเพลาๆ ให้แล้วกัน
ทำไมถึงเป็นลูกชายล่ะ
ไม่ต้องรู้หรอก
- อรุณสวัสดิ์ค่ะ - ตื่นแล้วเหรอ
ซูอา นั่นคืออะไรน่ะ
เธอเป็นหวัดเหรอ
อ๋อ อันนี้เหรอ มันช่วยกระชับแก้มไม่ให้ห้อยน่ะ
พวกนางแบบก็ใช้อันนี้กันนะ
นางแบบกับผีน่ะสิ
แม้แต่เวทียังไม่เคยเหยียบเลยมั้ง
นึกว่าเป็นที่รองคางซะอีก
แหม ซอจินนี่ก็ชอบพูดแต่เรื่องน่ารักจริงๆ
นี่เธอยังไว้หนวดอยู่อีกเหรอ
หัดทาครีมหลังโกนหนวดบ้างสิ ไม่งั้นผิวมันจะเสียนะ
ระวังสิวจะเห่อขึ้นมาล่ะ
อี๋ กลิ่นชองกุกจัง
ทำไมเหรอคะ คุณไม่ชอบเหรอคะ
ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ แต่เช้าๆ แบบนี้ ฉันว่ากินไข่เบเนดิกต์น่าจะดีกว่านะคะ
แต่ฉันไม่กินข้าวเช้าหรอกค่ะ เพราะไดเอตอยู่
ทานให้อร่อยนะคะ
ดูเธอสิ สดใสเหลือเกินนะ
เธอดูสดใสซะจนแยกไม่ออกเลยนะ ว่าโดนเขาหลอกมาหรือไปหลอกเขา
ฉันล่ะไม่ชอบยัยนี่จริงๆ
เมื่อไหร่พี่จะไล่เธอออกไปสักที
ฝันไปเถอะ
เขาคงจะให้ซูอาอยู่ที่นี่ไปสักพักเลยล่ะ
เพราะเธอจะจ่ายตอนเธอออก และสามารถอยู่ที่นี่ได้เท่าที่เธอต้องการ
เมื่อวานเขาเพิ่งเซ็นสัญญาแบบนั้นไป
อะไรนะ
พี่บ้าไปแล้วเหรอ
จะประกาศบอกคนอื่นทำไมวะ
ก็ซูอาเขาบอกว่าจะจ่ายคืนนี่
พี่นี่มันไม่ได้เรื่องจริงๆ
เมื่อไหร่พี่จะเลิกให้เธอมาปั่นหัวเล่นสักที
ไม่ได้เรื่องเหรอ
พอเลยนะ
ซูอาเป็นแค่เด็กถูกสปอยล์ แต่จริงๆ เธอเป็นคนดีนะ
ดีบ้านแกน่ะสิ
นี่ลูกชาย ทำไมถึงเอาแต่เข้าข้างซูอานักล่ะ
ฉันไม่อยากได้ลูกสะใภ้อย่างยัยนั่นหรอกนะ
ลูกสะใภ้อะไร พี่พูดอะไรของพี่เนี่ย
บอกแล้วไงว่าไม่ใช่อย่างนั้น
คุณยุนอา อย่างที่ผมเคยบอกไป ว่ามันไม่ใช่อย่างนั้นนะ
ผมไม่ได้รู้สึกอะไรกับซูอาแล้ว
- อะไรนะคะ - ทำอะไรของแก
ทำไมแกต้องแก้ตัวให้คุณยุนอาฟังด้วยล่ะ
หรือว่าแกชอบคุณยุนอาเข้าแล้ว
เหยียบเรือสองแคมเหรอ!
ห้ามทำแบบนั้นเด็ดขาด!
ผมเปล่าชอบสักหน่อย
พูดบ้าอะไรของพี่ก็ไม่รู้!
- ตกใจหมด - คนกำลังกินข้าวเช้าอร่อยๆ
ลูกชายๆ
พ่อกำลังนั่งกินอยู่ ลุกออกไปจากโต๊ะแบบนี้ได้ยังไง
ให้ตายสิ
ทำไมฉันต้องสนใจด้วยว่าคุณยุนอาจะคิดยังไง
บ้าไปแล้วแน่ๆ
บ้าบอสิ้นดี
ลูกพ่อ พ่อบอกแล้วไงว่า ถ้านอนอ่านหนังสือระวังจะกลายเป็นหมู
พอได้แล้ว
พ่อควรพอได้แล้วนะ ไม่งั้นผมหนีออกจากบ้านจริงๆ ด้วย
- จะเล่นแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหนเนี่ย - ไม่รู้สิ
จนกว่าความแค้นฉันจะลดลงล่ะมั้ง
แต่ก็คงจะอีกนานแสนนาน
พ่อคุยด้วยก็ลุกขึ้นมานั่งสิ
ดูชิก นายยังไม่ลืมนัดวันนี้ของเราใช่มั้ย
แล้วเจอกันนะ
ใครส่งมา ทำไมถึงนั่งยิ้มแบบนั้นล่ะ
- มัลกึมส่งมา - มัลกึมเหรอ
อ๋อ คุณเชอร์รีนี่เอง
อะไรนะ
มัลกึมกับเชอร์รีเป็นใครเหรอ
เธอเป็นเพื่อนประถมของฉันน่ะ
เธอเกิดที่อเมริกา
ชื่ออังกฤษคือเชอร์รี ส่วนชื่อเกาหลีคือมัลกึม
มัลกึม
ผู้หญิงเหรอ
ดูเหมือนพวกแกสองคนจะราบรื่นดีนะ
มีส่งข้อความหากันด้วย
ราบรื่นอะไร พวกเราเป็นแค่เพื่อนกัน
ปกติเขาก็เริ่มจากเพื่อนเปลี่ยนเป็นตัวเอง จากตัวเองเปลี่ยนเป็นที่รัก
จากนั้นก็กลายเป็นศัตรู ขึ้นโรงขึ้นศาลฟ้องหย่านั่นแหละ
ลองดูสักตั้งเถอะ
ความจริงแล้วผมก็เอาแต่คิดเรื่องมัลกึมตลอด
ผมไม่รู้ว่าเป็นเพราะผมชอบเธอ หรือแค่เพราะเธอเป็นเพื่อนก็ไม่รู้
เรื่องแค่นี้ทำไมไม่รู้
เวลาแกชอบใครสักคน หัวใจมันจะเต้นจนแทบบ้า
มือกับเท้าก็จะเริ่มชาไปหมด
บางทีแกก็จะเหม่อลอย เหมือนมีคนเอาฆ้อนมาทุบหัว
นั่นแหละสัญญาณบอกล่ะ
ผมก็ชอบตอนที่ผมอยู่กับเธอนะ
จะพูดยังไงดีล่ะ
แต่ผมยังไม่แน่ใจ
ยังไม่แน่ใจเหรอ
มีอยู่วิธีนึงที่จะทำให้แกแน่ใจได้
แกอยากรู้มั้ย
มันคืออะไรเหรอ
แกรู้จักนาซ่าใช่มั้ย
การบินและอวกาศแห่งชาติ
นี่เป็นวิธีที่ริชาร์ด เฟรดแมนเคยบอก
เขาคิดค้นสูตรนี้ตั้งห้าปีด้วยสุดยอดคอมพิวเตอร์
จริงเหรอ มันคืออะไรเหรอ
- อยากรู้เหรอ - อื้อ
ใกล้เสร้จแล้ว
เรียบร้อย
เปอร์เซ็นต์ที่มัลกึมจะชอบแกคือ 80 เปอร์เซ็นต์
ใช่เลยๆ
แกชอบมัลกึมแน่นอน
นี่พี่ล้อผมเล่นอยู่ใช่มั้ย
สูตรแบบนี้มันจะไปรู้ได้ยังไงกัน
สูตรนี้มันแม่นยำมากเลยนะ
งั้นฉันลองคำนวณว่ารักของแกจะสมหวังให้ดีมั้ย
- ก็ได้ - ดูให้ดีนะ
ต้องใช้ดินสอกด
เตรียมดินสอกด
จากนั้นก็ใช้ดินสอนี่วาดรูปหัวใจลงไป
จากนั้นกดไส้ออกมา
กดไปเลย
กดออกมาให้ยาวที่สุด
แล้วก็ฝนรูปหัวใจ
ฝนไปเรื่อยๆ
ถ้านายระบายเสร็จแล้ว มันยังไม่หักแปลว่านายสมหวัง
- ความรักของแกจะสมหวัง... - พอได้แล้ว!
ผมไม่น่าคาดหวังในตัวพี่เลยจริงๆ
สูตรนี้แม่นจริงๆ นะ
ฉันพูดจริงๆ นะ
ฉันก็ไม่น่าคาดหวังเลยจริงๆ
เล่นอะไรโคตรปัญญาอ่อน
นี่มัน...
76 เปอร์เซ็นต์เลยเหรอ
นี่ฉันชอบคุณยุนอาถึง 76 เปอร์เซ็นต์เลยเหรอ
เป็นไปได้ยังไง
ไม่ เป็นไปไม่ได้
[พัคมยองจา]
พัคมยองจา...
91 เปอร์เซ็นต์!
หน้าตาก็ยังไม่เคยเห็น แต่เปอร์เซ็นต์ ที่ฉันชอบคือ 91 เปอร์เซ็นต์เลยเหรอ
บ้าไปแล้ว
ก็จริง ที่ข้าวร้านมยองจาอร่อย
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันชอบเธอนี่นา
สูตรอีจุนกีใช้ได้ซะที่ไหนล่ะ
ไม่น่าหวังพึ่งเลยจริงๆ
ฉันบอกแล้วไงว่าต้องทำความสะอาด...
นั่นพี่กำลังทำอะไรอยู่
คือว่าฉัน...
ขอฉันดูหน่อย
นี่พี่กำลังใช้นมล้างมืออยู่งั้นเหรอ
เปล่านะ ฉันไม่ได้ทำอย่างนั้นสักหน่อย
แล้วนมไปอยู่ในอ่างล้างมือได้ยังไง
คือว่า...
ฉันจะเอามาดื่มน่ะ ฉันชอบดื่มนมมาก
งั้นเหรอ
งั้นก็ดื่มสิ
- ตอนนี้เลยเหรอ - ก็พี่บอกว่าพี่เอามาดื่มนี่
เอาสิ ดื่มเลย
ฉันก็ตั้งใจจะดื่มอยู่แล้ว
อย่าให้เหลือแม้แต่หยดเดียวนะ ไม่งั้นฉันไล่พี่ออกจากบ้านแน่
ก็ได้ ฉันขอโทษ
ฉันตั้งใจจะเอามาล้างหน้า พอใจยัง
แล้วทำไมต้องกระชากเสียงใส่ด้วย
ฉันทำผิดตรงไหน
ทำไมต้องตะโกนคุยกันด้วย
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ดูพี่เขาทำเข้าสิ
พี่เขาตั้งใจจะเอานม ที่เราซื้อไว้ให้ลูกค้าดื่มมาล้างหน้า
อะไรนะ ทำไมล่ะ
เพื่อบำรุงผิวน่ะ พวกนางแบบเขาก็ทำกันทั้งนั้น
ดงกู คิดค่านมลงไปในค่าห้องด้วยเลยนะ
พอใจยัง
ไม่อยากจะเชื่อยัยเจ๊นี่เลยจริงๆ
กรอบขนาดนี้แล้วยังจะเอานมมาล้างหน้าเนี่ยนะ
ไม่รู้สึกผิดต่อวัวบ้างเลยหรือไง
พวกนางแบบเขาก็ทำเหมือนกัน
ลงไปข้างล่างกันเถอะ
ไม่ได้เรื่องสุดๆ
อยากจะบ้าตายจริงๆ
ฉันมั่นใจเลยว่าดงกูต้องมีใจให้ซูอาอยู่แน่ๆ
หรือว่าพวกเขาจะกลับมาคบกันอีก
ตอนเลิกกันคุณดงกูเขาเสียใจมากเลย
ถ้าได้กลับมาคบกันก็คงดีนะคะ
ไร้ยางอายจริงๆ
กล้าดียังไงเอานมสำหรับลูกค้ามาล้างหน้าแบบนี้
พอได้แล้ว
พอได้ยังไง
ฉันต้องมานั่งเคี้ยวซีเรียลเปล่าก็เพราะไม่มีนม
งั้นก็ไม่ต้องกินสิ
เห็นมั้ย ขนาดพี่ดูชิก ยังถอนหายใจเพราะความโมโหเลย
มันไม่เพราะเรื่องนั้น
เขาไปเจอรักแรกของเขาอีกครั้ง แต่เขาไม่แน่ใจว่าเขาชอบเธอมั้ย
อะไรนะ แล้วทำไมถึงไม่แน่ใจล่ะ
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
- ฉันแค่สับสนน่ะ - งั้นเหรอ
เวลาที่ฉันชอบใครสักคน แค่ได้ยินเสียงเดินฉันก็รู้แล้วว่าเป็นเขา
แค่เสียงเดินก็รู้แล้วเหรอ
- อย่ามาพูดจาไร้สาระ - ฉันแค่จะบอกว่า...
ถ้าหากเราชอบใครสักคน เราก็จะสนใจทุกอย่างที่เป็นเรื่องเขา
บางครั้งเราก็จำได้ถึงเสียงฝีเท้าของเขาเลยนะ
ถ้างั้นเธอก็คงจะจำ เสียงฝีเท้าของไอ้ขี้มูกนั่นได้สินะ
แล้วเสียงแคะขี้มูกล่ะเป็นยังไง
ฉันบอกแล้วไงว่าอย่าพูดถึงเขาอีก
เลิกตีฉันสักทีได้มั้ยเนี่ย
ที่ฉันตีก็เพื่อให้พี่เจ็บน่ะสิ
จะตีก็ตีเบาๆ หน่อยสิ ชอบตีแรงตลอดเลย
บอกแล้วไงว่าสูตรนี้ใช้ได้ผล
มันได้รับการพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์เลยนะ
พูดบ้าๆ
ฉันต่างหากที่พูดถูก
แค่ฟังเสียงฝีเท้าเธอจะไปรู้ได้ยังไง ว่าเธอชอบหรือไม่ชอบเขา
แล้วพี่คิดว่าสูตรของพี่มันฟังขึ้นงั้นเหรอ
ฟังขึ้นสิ
นี่เป็นสูตรที่ริชาร์ด เฟรดแมน จากนาซ่าเป็นคนคิดขึ้นมา
ด้วยซูเปอร์คอมพิวเตอร์เลยนะ
พี่เป็นอะไร
- ไม่สบายตรงไหนเหรอ - หัวใจฉัน...
- หัวใจพี่เป็นอะไร
- มันเต้นแรงมากเลย - อะไรนะ
- ทำไมล่ะ - ฉันก็ไม่รู้
ทันทีที่ผู้หญิงคนนั้นเดินสวนกับฉัน
หัวใจมันก็เต้นแรงขึ้น
แล้วมือก็เหมือนมีกระแสไฟฟ้าวิ่งไปทั่วมือ
มันต้องเป็นสัญญาณที่บ่งบอกว่า ฉันตกหลุมรักเข้าแล้วแน่ๆ
รักเหรอ
พูดอะไรของพี่
ก็ได้ ฉันจะพิสูจน์ให้เธอดูเอง
ยังไง
ฉันจะไปถามชื่อเธอแล้วเอามาคำนวณในสูตรดู
โอกาสที่จะได้พิสูจน์สูตร ของริชาร์ด เฟรดแมนมาถึงแล้ว
เธอ...
อยู่นั่นไง
คิดจะทำอะไรของเขาอีกเนี่ย บ้าไปแล้วเหรอ
พี่จะไปไหนน่ะ
ขอโทษครับ รอก่อนครับ
เดี๋ยวครับ คุณครับ
เธอขึ้นไปแล้ว
- ให้ตายสิ - พี่คิดจะทำอะไรของพี่
ช่วยตั้งสติก่อนได้มั้ย
ซอจิน
ผู้หญิงคนนั้นอาจจะเป็นพรหมลิขิตของฉันก็ได้นะ
พรหมลิขิตเหรอ ทั้งที่เพิ่งเจอเธอครั้งแรกเนี่ยนะ
ฉันถึงต้องไปยืนยันให้แน่ใจไง
ขอแค่ได้ชื่อเธอมาก็พอ
ทำไมเขาต้องทำอะไรแบบนี้ด้วยนะ
ใครเปิดทีวีทิ้งไว้เนี่ย
เฮ้ย!
เงียบๆ สิ
เธอตวาดใส่ฉันอีกแน่ ถ้าเห็นฉันทำแบบนี้
- ซอจินออกไปข้างนอกกับพี่จุนกี - จริงเหรอ
ไม่น่าเสียเวลามาซ่อนตัวเลย
ฉันอยากดูทีวีไปด้วยมาส์กหน้าไปด้วยน่ะ
- ก็เลยมาซ่อนตัวอยู่ตรงนี้ - อ๋อ งั้นเหรอ
ก็ดีนี่
ซอจินแน่เลย
ไม่ใช่ซอจินหรอก
คุณยุนอาน่ะ
กลับมาแล้วค่ะ
- ครับ - จริงด้วย
แค่ได้ยินเสียงฝีเท้า นายรู้ได้ไงว่าเป็นเธอ
ไม่รู้สิ
เวลาที่ฉันชอบใครสักคน แค่ได้ยินเสียงเดินฉันก็รู้แล้วว่าเป็นเขา
เฮ้ย นี่ฉันรู้ได้ยังไงว่า เป็นเสียงฝีเท้าของคุณยุนอา
หรือว่าฉันชอบยัยป้านี่แล้วจริงๆ
ทำไมถึงจ้องฉันอย่างนั้นล่ะคะ
คุณทำให้ฉันรู้สึกไม่ดีนะ
ไม่มีอะไรครับ
เป็นไปไม่ได้ ฉันเนี่ยนะชอบยัยป้านี่
เป็นไปได้ยังไง ไม่มีทางเด็ดขาด
ใช่ มันคงเป็นเพราะหูฉันดีเกินไปแน่ๆ
ใช่แล้ว มันต้องใช่แน่ๆ
เอ๊ะ มีคนมาอีกแล้ว
โอเค เสียงฝีเท้านี้ก็คือ...
- คนส่งของเหรอ - มีพัสดุมาส่งครับ
โอเคครับ ลุงส่งของ!
ลุงส่งของ!
- ขอบคุณมากเลยครับ - เป็นอะไรของคุณเนี่ย
ผมแค่หูดีเกินไปจริงๆ ด้วย
ขอบคุณมากเลยครับ
ขอบคุณมากนะครับ คุณลุงส่งของ!
ชนแก้ว
ว้าว มัลกึม เธอดื่มเก่งนะเนี่ย
ไม่หรอก ปกติฉันดื่มไม่เก่ง แต่วันนี้ฉันรู้สึกอยากดื่มน่ะ
จริงๆ แล้ววันนี้เป็นวันเกิดฉันน่ะ
อะไรนะ วันเกิดเธอเหรอ
แล้วทำไมถึงไม่บอกฉันล่ะ
ถ้าฉันรู้ฉันจะได้ซื้อของขวัญมาให้เธอไง
ไม่เป็นไรหรอก แค่มาดื่มกับฉัน ก็ถือว่าเป็นของขวัญแล้ว
เธอควรไปจัดงานปาร์ตี้กับเพื่อนๆ ไม่ใช่เหรอ
หรือไม่ก็ไปกินข้าวเย็นกับพ่อแม่
จริงๆ แล้วฉันกับพ่อแม่เราแตกหักกัน หลังจากที่ฉันเริ่มทำงานนี้น่ะ
ไม่ได้เจอพวกท่านมาสักพักแล้ว
พวกเพื่อนของฉันก็เหมือนกัน
เราเลิกพูดเรื่องเศร้าๆ แล้วมาดื่มต่อกันเถอะ
มัลกึม
ฉันขอไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึงนะ
ได้สิ
ทำไมถึงกินรามยอนกันล่ะ
พอดีพวกเราหิวกันน่ะ
เธอใส่ใจผิวตัวเองขนาดนั้น กินรามยอนแบบนี้จะไม่เป็นไรเหรอ
อร่อยจัง
งั้นฉันไปซูเปอร์ก่อนนะ
คุณยุนอา วันนี้คุณมีของที่ต้องซื้อเยอะเลยใช่มั้ย
- เดี๋ยวผมไปด้วย - ได้ค่ะ
ซูอา
- เธออยากไปด้วยมั้ย - ไม่อะ
ลมเย็นๆ มันจะทำให้ผิวฉันเสียน่ะ
ฉันเป็นนางแบบนะ
งั้นเดี๋ยวเรามานะ
เดี๋ยวฉันจัดการพวกนี้เอง ไปเถอะค่ะ
ซูอา เธอเป็นไรมั้ย
ฉันไม่เป็นไร
จะไม่เป็นไรได้ยังไง เลือดออกด้วยเนี่ย
คุณยุนอา ชุดปฐมพยาบาลอยู่ตรงไหนเหรอครับ
น่าจะอยู่ที่ห้องรับแขก เดี๋ยวฉันไปเอามาให้ค่ะ
ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมไปเอาเอง
คุณไปซูเปอร์ได้เลยครับ
ขอโทษนะครับ ที่ไปด้วยไม่ได้
ไม่เป็นไรค่ะ รีบทำแผลให้คุณซูอาเถอะค่ะ
ครับ เดินทางดีๆ นะครับ
ซูอา
รอฉันก่อนนะ เดี๋ยวฉันจะไปเอายามาทำแผลให้
ขอแค่ชื่อเธอเท่านั้น!
ไม่ใช่ที่นี่
พี่ พอแค่นี้เถอะนะ
ตึกใหญ่ขนาดนี้ จะไปหาเธอเจอได้ยังไง
ทำไม เธอกลัวเหรอ
กลัวว่าสูตรของ ริชาร์ด เฟรดแมนจะแม่นจริงหรือไง
ไอ้ริชาร์ด เฟรดแมนนี่มันเป็นใครกันเนี่ย
คอยดูเถอะ
ฉันจะพิสูจน์ให้เธอดูเอง ว่าสูตรนี้มันแม่นยำมากแค่ไหน
ดร. คิมฮโยจองเหรอ
ซอจิน ใช่ผู้หญิงคนนี้ใช่มั้ย
แล้วฉันจะไปรู้ได้ยังไง
ต้องใช่เธอแน่ๆ
ทันทีที่ฉันเห็นรูปนี้ หัวใจของฉันก็กลับมาเต้นแรงอีกครั้ง
99...99 เปอร์เซ็นต์!
ดูนี่
ยังไม่เชื่อฉันอีกเหรอ
พี่ฮโยจองกับฉัน เราเกิดมาเพื่อคู่กัน
แล้วพี่รู้ได้ยังไง
คังซอจิน
เธอควรยอมรับได้แล้วนะ
เธอนี่มันหน้าไม่อายจริงๆ
นี่คือสิ่งที่พิสูจน์ว่าสูตรของ ริชาร์ด เฟรดแมนใช้ได้ผล
ฉันจะไปหาพี่ฮโยจองก่อนนะ
จ้ะ
พี่ฮโยจอง
อยากทำอะไรก็ทำไปเลย ฉันไม่รู้ด้วยแล้ว
แต่ทำไมฉันต้องอยากรู้ด้วยนะ
เชิญค่ะ
พี่ฮโยจอง
- เชิญนั่งค่ะ - ครับ
- ไม่สบายตรงไหนมาเหรอคะ - คือว่า...
หัวใจผมมันเต้นเร็วมากเลยครับ
ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ
มันเริ่มตั้งแต่ตอนที่ผมเห็นผู้หญิงสวยๆ น่ะครับ
แล้วยิ่งผมใช้สูตรเช็กแล้วว่า เราเกิดมาคู่กัน 99 เปอร์เซ็นต์
หัวใจผมมันก็เต้นจนเหมือนจะระเบิดออกมา
มีอาการอื่นอีกมั้ยครับ
สติผมไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว
มือก็รู้สึกซ่าๆ ด้วยครับ
เหมือนมีกระแสไฟฟ้าวิ่งผ่าน แล้วก็หายใจหอบด้วยครับ
จริงเหรอคะ
ถ้างั้นฉันขอฟังเสียงหัวใจหน่อยนะคะ
ไม่เป็นไรครับ ไม่ต้องทำ...
พี่ฮโยจอง คือว่า...
- ทำไมถึงเต้นแบบนี้ล่ะ - ทำไมผมถึงเป็นแบบนี้นะ
- เสียงหัวใจของคุณ... - ได้ยินด้วยเหรอครับ
มันแปลกมากเลยค่ะ
อาการที่คุณบอกมาก็ค่อนข้างน่าเป็นห่วง
ฉันว่าเอกซเรย์ดูหน่อยดีกว่า
คุณคิม ช่วยเตรียมอุปกรณ์ให้ด้วยนะคะ
- นี่มันเกิดอะไรขึ้นครับ - เชิญทางนี้ค่ะ
นี่มันอะไรกันเนี่ย
นี่มันอะไรกัน...
ขอโทษนะครับ
- นี่มันเกิดอะไรเหรอครับ - คนไข้คะ
- เราจะเริ่มเอกซเรย์แล้ว อย่าขยับนะคะ - ครับ
นี่มันอะไรกันวะเนี่ย
ทำไมอยู่ดีๆ ถึงเป็นแบบนี้ล่ะ
เข้าไปแล้วๆ
ดูชิก ทำไมนายไปช้าจังเลยล่ะ
ห้องน้ำอยู่ไกลขนาดนั้นเลยเหรอ
แต่นแต๊น
นายซื้อเค้กมาทำไม
วันเกิดทั้งทีก็ต้องมีเค้กด้วยสิ
- ขอบคุณมากเลยนะ ดูชิก - ไม่ต้องขอบคุณหรอก
วันเกิดเพื่อนทั้งทีฉันก็ต้องทำให้อยู่แล้ว
ขอโทษนะครับ
คุณเป็นนักแสดงใช่มั้ยครับ
อะไรนะคะ
ใช่ค่ะ
เห็นมั้ย ฉันบอกแล้ว
ว่าแต่คุณเล่นอะไรเหรอครับ หนังหรือว่าละคร
ขอโทษนะครับ ตอนนี้เรากำลังคุยกันอยู่
อ๋อ! จำได้แล้วๆ
"สายตรวจบิกีนี" หนังโป๊ไงๆ
คุณเล่นเรื่องนั้นใช่มั้ยครับ
ว่าแล้วว่าผมเคยเห็นคุณจากที่ไหน ที่แท้ก็ในหนังเรื่องนั้นนี่เอง
ถึงแม้ว่าตอนนี้คุณจะแต่งตัวมิดชิด แต่ในหนังหุ่นคุณนี่เด็ดมากเลยนะครับ
เด็ดมากจริงๆ
เป็นเกียรติที่ได้พบครับ ขอจับมือหน่อยได้มั้ยครับ
ไม่อยากจับเหรอครับ
ทำไมต้องเล่นตัวด้วยวะ
- ขอโทษนะครับ แต่เรากำลังคุยกันอยู่... - ช่างแม่งเถอะ
ช่างแม่งเถอะ
คิดว่าตัวเองดังนักหรือไง ทั้งที่ตัวเองเป็นแค่ดาราหนังโป๊
ใช่ ฉันเป็นดาราหนังโป๊แล้วยังไง
มันหมายความว่า
ฉันต้องจับมือกับ คนมารยาททรามอย่างคุณเหรอ
โอ้โห หัวร้อนแล้วๆ
- ถึงว่าล่ะ ในหนังถึงได้ไม่ลังเล... - พูดว่าไงนะ
ฉันถามว่าพูดว่าอะไรนะ
มัลกึม ไม่ต้องไปสนเขา เราไปกันดีกว่า
ไปกันเถอะ
เธอไม่ลังเลแล้วก็ถอดเสื้อผ้าออกหมดเลย
นังแรด
รู้สึกยังไงบ้าง
ยังเจ็บมากอยู่มั้ย
ไม่เจ็บแล้วล่ะ
มีไฟไหม้ด้วย
เดี๋ยวนะ นั่นมันซูเปอร์แถวบ้านเราไม่ใช่เหรอ
จริงด้วย
ท่าทางไหม้หนักเลยนะ
เมื่อกี้คุณยุนอาบอกจะไปซูเปอร์ไม่ใช่เหรอ
พี่
นั่งก่อน
คุณหมอว่ายังไงบ้าง
ผลตรวจเป็นยังไง
คือว่า...
- หมอบอกว่าฉันมีปัญหาเรื่องหัวใจน่ะ - อะไรนะ
ที่หัวใจฉันเต้นเร็วกับที่มือรู้สึกซ่าๆ
เป็นเพราะฉันมีปัญหาเรื่องหัวใจน่ะ
- รุนแรงมากมั้ย - ไม่ขนาดนั้น
โชคดีที่ตรวจเจอเร็ว แค่กินยาก็น่าจะหายแล้ว
ค่อยยังชั่วหน่อย
นึกว่าพี่จะเป็นโรคร้ายแรงอะไรซะอีก
เธอยังตกใจแล้วคิดสภาพฉันสิ
ฉันกลัวจนฉี่จะราดออกมาอยู่แล้ว
เฮ้อ พี่บอกว่าตกหลุมรักตั้งแต่แรกพบ
แล้วยังเรื่องพรหมลิขิตอีก
พอได้แล้ว ฉันอายนะ
แต่มันก็เป็นพรหมลิขิตจริงๆ นะ
ถ้าฉันไม่ได้บังเอิญเจอเธอวันนี้ ฉันอาจจะตายตอนไหนก็ได้
ถ้าไม่ใช่พรหมลิขิตแล้วมันคืออะไร
ก็ได้ มันเป็นพรหมลิขิตที่พี่ได้มาเจอเธอ
มันไม่น่าเป็นแบบนี้ไปได้นะ
เธอก็เห็นว่าผลมันออกมาตั้ง 99 เปอร์เซ็นต์เลยนะ
เลิกพูดเรื่องสูตรนั่นสักทีได้มั้ย
- ยังไงมันก็ไม่ได้ผล - ทีเธอล่ะ
เธอบอกว่าถ้าชอบใครสักคน เธอสามารถจำเขาได้แม้แต่เสียงฝีเท้า
ฉันก็แค่พูดเปรียบเปรยไปน่ะ
แต่ถ้าเราชอบใครสักคน เราก็ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
โอ้โห ต้องมีคนเจ็บแน่ๆ เลย
เราจะเอาแค่คิดถึงคนคนนั้นทั้งวัน
ดงกู
นายจะไปไหนน่ะ
และจะเป็นห่วงเขามาก ถ้าหากเขาไม่ได้อยู่ใกล้ๆ
ทุกครั้งที่เราเห็นเขาเจ็บ เราก็จะรู้สึกเจ็บยิ่งกว่า
- ปล่อยนะ - ไอ้สารเลว
แกมีสิทธิอะไร ถึงมาดูถูกเธอแบบนั้น
มานี่เลย!
และยอมทำทุกอย่างเพื่อคนคนนั้น แม้ว่าตัวเองจะต้องเจ็บตัวก็ตาม
คุณยุนอา! คุณยุนอา!
อันตรายครับ เข้าไปไม่ได้ครับ
แต่เพื่อนผมยังอยู่ในนั้น
- มันอันตรายนะครับ - ผมไม่สน ถอยไป!
คุณยุนอา! คุณยุนอา!
คุณยุนอา!
คุณดงกู!
คุณมาทำอะไรที่นี่คะเนี่ย มีเรื่องอะไรเหรอคะ
เพียงแค่รู้ว่าคนคนนั้นยังอยู่บนโลกใบนี้
มันก็ทำให้เราโล่งใจและขอบคุณมากเลยล่ะ
ฉันชอบเธองั้นเหรอ
ไม่นะ ไม่จริง
นี่คุณโกรธอะไรฉันหรือเปล่าคะ
ขอโทษนะ คุณดงกู ยกโทษให้ฉันนะคะ
หัวใจฉันละลายไปหมดแล้วเนี่ย
ฉันมองออกนะ
ฉันเตรียมบางอย่างไว้ให้นายแล้ว คู่นัดบอดไง
นี่เป็นคอลเลคชั่นมัวร์มูช 2017 วินเทจ
- โอ้โห เธอดูเท่เหมือนขอทานเลย - อะไรนะ ขอทานเหรอ
มองฉันกันใหญ่เลยนะเนี่ย
คุณมีเงินจ่ายหรือเปล่า
คุณคิดว่าตัวเองกำลังทำอะไรเนี่ย
อะไรนะ นัดบอดเหรอ
นั่นซอจินนี่นา
เราจะเริ่มงานแฟนมีตเชอร์รีกันเลยนะครับ
เชอร์รี เชอร์รี
เรื่องวันนี้มันน่าอายมากเลย
ฉันคงแสดงให้ไม่ได้หรอกนะคะ
เลิกติดต่อมัลกึมได้แล้วนะครับ
ถ้างั้นก็จ่ายค่าฉีกสัญญามา
ผมทำพลาดครั้งใหญ่แล้ว
นี่เป็นทางเดียว ที่จะทำให้แกหาเงินได้อย่างรวดเร็ว
- เราชนะเหรอ - แจ็กพอตแตกไปเลย
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย